Oudetijds en nieuwetijds
Over nieuwetijdskinderen wordt vaak gezegd dat ze niet met het beleid om kunnen gaan zoals dat er in de wereld uit ziet. Maar wat houdt dat in? In woorden kan dat gemakkelijk uitgelegd worden maar de ervaring zelf maakt het dat ik het ben gaan BEGRIJPEN. Tot aan mijn 40ste, 41ste jaar heb ik alles alleen maar vanuit mijn hoofd gedaan. Toen kwam ik op mijn innerlijk pad. Dat is in het lichaam. Vanaf dat moment kon ik niet meer de dingen vanuit mijn hoofd doen zoals ik altijd gedaan had. Alles wat ik deed was vanuit mijn hoofd. Ik kon echt niets meer uit mijn hoofd doen toen ik op het innerlijk pad kwam. Daardoor ben ik gaan begrijpen waarom de nieuwetijdsgeneraties niets met het beleid kunnen. Het beleid is alleen maar hoofd en de nieuwetijdsgeneraties doen het vanuit hun lichaam. Ze hebben ook niet zo’n lading om uit te werken zoals ik dat nog heb te doen in mijn generatie. Voor mij voelt het dat ik een verschuiving mee maak van hoofd naar Zelf, van oudetijds naar nieuwetijds. Daar gaan alleen een paar jaren overheen om werkelijk tot mijn Zelf te komen. Het is een helingsproces die dwars door alle emotie, angsten etc. heen gaat. Uiteindelijk gaat het alleen maar over emoties. Op een bepaald moment ontwaakte mijn bewustzijn. Daardoor maakte ik het hele dualistische in mij ook bewust mee. Dan maak ik mee dat alles alleen maar van binnen gebeurt maar in een strijd keek ik dan nog wel eens naar buiten voordat ik door de emotie heen ging. Dat hele helingsproces is een deel van het pad van mijn ziel. Een heling van de dualiteit. Dat ben ik gaan zien als een flinke wond, een emotionele wond. Dat kan geheeld worden maar dat werkt alleen maar van binnen. Als die wond geheeld is ben ik weer in de eenheid, in mijn Zelf. Dan ben ik weer wie ik in de kern ben. Dat zou nieuwetijds genoemd kunnen worden. Het is echter wel een intens proces, geheel op zelfconfrontatie gebasseerd.Vanaf het moment dat ik mijn innerlijk pad ben begonnen moet ik dingen helemaal opnieuw leren vanwege het feit dat ik het niet meer kon doen zoals ik het altijd vanuit mijn hoofd deed. Maar voordat ik het vanuit mijn Zelf kan gaat er een aantal jaren overheen voordat ik ook in mijn Zelf ben. In die tijd maak ik dan de dualiteit bewust mee, hoe strijdig alles is in mijn hoofd die probeert alles onder controle te houden. Daar zijn de emoties voor om langzaamaan het hele ‘programma’ van voorwaarden, regels, wetten, overtuigingen etc in mijn hoofd af te breken. Het mooie vind ik dat ik dan wel beide kanten begrijp, het oude en het nieuwe, het oudetijdse in sommige generaties en het nieuwetijdse in de jongere generaties.
