Reïncarnatie
Als het over spiritualiteit gaat zijn er van die begrippen die vaak ontastbaar zijn. Reïncarnatie is zo’n begrip. Er zijn hele verhalen over, er zijn boeken over geschreven maar het blijven verhalen. Er is niets dat iets tastbaars geeft over reïncarnatie zodat we het zelf ook gaan voelen, zien, of wat dan ook. Over reïncarnatie las ik dat de ziel een heel plan maakt over wat hij/zij/het in het aardse leven mee wil maken en welke ontmoetingen er in het leven gaan plaats vinden. Ik zou persoonlijk kunnen zeggen dat het voor mij tastbaar zou kunnen worden door iets van de ziel te ervaren. In mijn slaap zijn er een paar keer dingen zo levendig geweest dat ik niet kan spreken van ‘wakker worden’. Ik lag eerder ineens weer in bed mijn mijn ogen open. Dat soort dromen worden ook wel lucide dromen genoemd. Net als uittredingen brengen die ons naar de kern. In die kern zijn dan blijkbaar heel mooie dingen die iets zeggen over wie ik ben. Die kern kan voor mij ook de ziel zijn en waarschijnlijk is het dat ook. In die zin: hoezo een KERN van waarheid?
Wat de ontmoetingen betreft die de ziel in het leven zou gaan mee maken na de geboorte zie ik een lijn als ik zo over mijn leven heen kijk. Ik ben een eenling maar ik heb in het leven wel een x aantal ontmoetingen gehad. Een antal daarvan volgen elkaar op waardoor ik sta waar ik nu sta. Van de één kwam ik in contact met de ander en zo zie ik een hele weg door mijn leven heen van ontmoetingen. Dat is dan al begonnen toen ik op de MAVO zat. Ik zie vanaf dat moment een opeenvolging van ontmoetingen die een lijn door mijn leven vormen met hier en daar wat zijwegen waarin ik ook mensen heb ontmoet die ook interessant waren. De één vanwege zijn diepgang, de ander vanwege een vorm van relatie waardoor ik de drie niveau’s van relaties heb mee gemaakt zoals ik ze op de website heb beschreven. Zo is mijn leven een leerschool, ookal was ik het me helemaal nog niet bewust. Sterker nog, ik was totaal onbewust. Maar al die ontmoetingen hebben stuk voor stuk een belangrijke betekenis gehad. Was er één van die ontmoetingen niet geweest dan stond ik niet waar ik nu sta. Die reeks van ontmoetingen begon dan op de MAVO en eindigt bij iemand die mij de weg naar binnen heeft gewezen. Een mooi plaatje, eerst een hele weg van ontmoetingen buiten mezelf die uiteindelijk gaat leiden tot een ontmoeting met (en IN) mijn Zelf. Dat wil misschien niet zeggen dat er geen ontmoetingen meer gaan plaats vinden. Als er nog ontmoetingen gaan plaats vinden dan zal dat op een heel ander vlak zijn vermoed ik. Maar de belangrijklste ontmoeting zal uiteindelijk de ontmoeting met mijn Zelf zijn waardoor ik de eenheid zal kunnen beleven. Daarvan wordt dan wel gezegd dat direct contact met de ziel mogelijk is. De ziel comminiceert met de kosmos en met het lichaam zo wordt gezegd. Punt met ons mensen is vaak dat we op verhalen af gaan maar de beleving zelf niet mee maken. Maar ik begin er wel steeds meer de indruk over te krijgen dat het ook werkelijk zo mogelijk is. Het proces dat ik mee maak heet ook niet voor niets een ‘helingsproces’, een proces van heelwording, wat betekent dat het de bedoeling is om heel te worden, een heel wezen in plaats van een een ‘gefragmenteerd wezen’ zoals ik het persoonlijk zou noemen. Wat bedoel ik daarmee?
Wat ik persoonlijk een ‘gefragmenteerd wezen’ noem is dat we in stukjes zijn gesplitst. Vergelijk het met de harde schijf van de computer. Waarom defragmenteren we die? Omdat er gaten op de schijf zijn waardoor de software verspreid op de harde schijf staat. Er zitten ruimtes tussen waardoor de software niet aaneengesloten op de schijf staat. Zo zie ik een ‘gefragmenteerd wezen’ ook. Er zijn verschillende aspecten binnen een HEEL wezen maar die sluiten niet op elkaar aan. Een aantal van die aspecten zijn: manlijk, vrouwelijk, innerlijk kind, de geest, de ziel. Dat zijn de meest bekende. In onze maatschappij is daar geen bewustzijn op. We leven in een dualistische ervaring waardoor we in een strijd leven, een strijd met ons Zelf. Om dat wat eenvoudiger te houden heb ik het zelf vaak over het manlijke en vrouwelijke. Mensen hebben het vaak over het zorgen voor het innerlijk kind. Ik noem het heel worden dan (op een wat tastbaarder begrip) dat het manlijke en vrouwelijke samen horen te werken zodat ons innerlijk kind verzorgd kan worden. Kort gezegd: onze innerlijk gezin, manlijk, vrouwelijk en innerlijk kind, moet weer bij elkaar komen. Dan komt de rest van de ‘fragmenten’ vanzelf een keer in beeld. Ik noem het ‘het innerlijk gezin’ om het wat dichter bij huis te houden. De andere ‘fragmenten’ zijn er niet los van te zien. Het doet allemaal mee, zij het dat het op een ander niveau ligt.
Wat heeft dit verhaal met reïncarnatie te maken? Alles, het gaat om heel te worden zodat er bewustzijn ontwikkeld wordt. De ‘fragmenten’ binnen ons wezen moeten weer op elkaar gaan aansluiten zodat we weer een HEEL wezen worden, net zoals het voorbeeld van de harde schijf. Daarvoor, om het ‘harde schijf’ voorbeeld te nemen is het ook zaak om programma’s te wissen die zijn ingeprogrammeerd. Dat houdt alles in wat we door maatschappij, opvoeding, scholing enz in ons hoofd hebben ‘geprogrammeerd’. Daar zit alles wat gaat over goed en slecht (oordelen dus), regels, wetten, voorwaarden, enz gaat. Wanneer we dat kunnen wissen, loslaten, kunnen we het verleden gaan opruimen, de schijf opruimen en schoonmaken, zodat we weer bij ons ‘basisprogramma’ komen, dat wat in onze ziel aanwezig is, dat wat ons besturingsprogramma over ons eigen leven in houdt. Dat besturingsprogramma zit al in de ziel. Daar gaat HEEL WORDING dan over, al het overtollige (het ingeprogrammeerde), wissen zodat we weer ons Zelf kunnen ZIJN.
