De moeilijkste weg
Ik kreeg de afgelopen paar jaar een paar keer te horen dat ik in dit leven de moeilijkste weg heb gekozen. Dat zou inhouden dat ik alles zelf moet voelen. Als ik naar mijn leven kijk dan is het inderdaad niet een gemakkelijke weg. Tot ongeveer mijn 42ste jaar kon ik helemaal niets met emoties en gevoelens en ik was totaal onbewust. Ik ben ook in een omgeving geboren waar het leven niet zo snel gaat, van oorsprong een boeren omgeving met weinig tot geen bewustzijn. Opgeteld dus een totaal onbewuste eerste 42 jaar waarvan bijna 32 jaar in de omgeving van mijn geboorte. Vanaf mijn 32ste jaar woon in in Den Haag waar het leven ineens heel erg snel ging. Van mijn 32ste tot mijn 42ste nog onbewust en nog zonder dat ik wat met emoties en gevoelens kon. Daarin werd ik erg geconfronteerd door een scheiding en het weg vallen van mijn gezin. Ook daarna werd ik met mezelf geconfronteerd door het niet doorgaan van een relatie gebasseerd op een zielsherkenning.
Omdat ik geen kant op kon met mijn gevoelens en emoties bouwde ik alleen maar spanning op. Elke keer wanneer ik geconfronteerd werd werd die spanning groter. Zo is mijn lichaam (en hoofd) één brok spanning geworden. Vanuit mijn lichaam was helemaal geen beweging. Ik deed alles vanuit het hoofd. Toen ik bijna 41 was ben ik begonnen mijn gevoel en emoties te leren aan gaan in lichaamsgerichte therapie. Maar nog steeds onbewust. Minder dan een jaar later kwam ik bij mijn ‘leraar’ terecht die mij ‘de weg wees’ door energetische therapie. In het begin was het eerst nog (een jaar) aan mijn energieveld werken maar na een serie intensieve energiebehandelingen kreeg ik de weg gewezen. Zo leerde ik door alles heen te gaan wat ik tegen kwam. Korte tijd na die behandelingen ervaarde ik een ontwaken, wat inhield dat mijn bewustzijn er ineens bij was gekomen. Daardoor ging ik mijn lichaam ineens bewust voelen. En daarmee dus ook 42 jaar opgebouwde spanning. Als gevolg daarvan reed ik twee jaar niet meer in een auto omdat ik bewust voelde hoe strijdig ik was met al die spanning. Auto rijden was in die twee jaar niet mogelijk. Na de laatste intensieve energiebehandeling en het ontwaken ben ik begonnen om, met bewustzijn, die 42 jaar opgebouwde spanning weer af te breken. Dat gebeurt door steeds door de emotie heen te gaan wanneer ik met mezelf geconfronteerd werd. Op het moment van dit stuk zijn mijn overtuigingen, die in mijn hoofd zaten, afgebroken met het afbreken van de spanningen in mijn lichaam. Dan wordt mij duidelijk dat het nooit mijn eigen gedachten zijn geweest die de spanning opbouwden. Het waren alleen maar allerlei herinneringen van wat anderen zeiden en wat de maatschappij wilde. Er blijven dan alleen nog kernspanningen over. Sommigen noemen dat ‘karma’, anderen noemen het de levenslessen.
Dat is dus mijn weg: totaal onbewust 42 jaar spanning opbouwen om vervolgens met bewustzijn alles weer af te breken. Eigenlijk een overgang van het ene uiterste naar het andere uiterste. In twee jaar tijd heel wat afebroken en daarmee ook veel aan den lijve ondervonden over emoties, het voelen van chakra’s en wat ze doen, man-vrouw verschillen, het onderscheiden van drie verschillende vlakken waarop man en vrouw elkaar kunnen ontmoeten, ervaringen van lucie dromen en uitredingen in mijn slaap enz. Wat blijkbaar de bedoeling is is dat ik van volledig onbewust en gespannen zijn terug ga naar volledig bewust en ontspannen waardoor ik terug kom bij de kern van wie ik ben. Soms was dat moeizaam maar het lijkt erop dat ik allerlei zaken mee heb waardoor het allemaal vanzelf gaat, het niet te stoppen is dat het zo gaat. Het is me wel duidelijk dat ik alleen op deze manier het leven bewust kan ervaren, door beide kanten te leren kennen. In die zin zou ik zeggen: hoe extremer de ene kant is hoe bewuster de andere kant kan worden. En de moeilijkste weg is daarbij alles bewust weer af te breken wat 42 jaar lang is opgebouwd. In die zin is het leven de enige echte leerschool om menselijk te worden met het potentieel dat in de kern aanwezig is. In het begin dus erg moeizaam maar naarmate de tijd verstrekt is het nut ervan wel duidelijk geworden.
